*شیفته عشق*

سخن محبت آمیز

"زبانت را به سخن ملایم و سلام کردن عادت بده تا دوستان زیاد و دشمنانت کم شوند"

غرر و درر /ج4/ ص329

گفتگو و سوال و جواب زن و شوهر باید مودبانه و محبت آمیز باشد نه خصمانه و نفرت انگیز.یک مطلب را می توان طوری ادا کرد که شنونده را خوش آید و پاسخ نیکو بشنود و یا می توان همان مطلب را به نحوی ادا کرد که شنونده یا جواب ندهد یا جواب زشت و تند بدهد.  "بنشینید ، بفرمایید ، بتمرگید" این مثال را بارها شنیده اید که یک کلمه را می توان به چه حالاتی بیان کرد.

برای مثال خانم محترم لیوانی برای خانه لازم دارد او می تواند به شوهرش بگوید:

1-اگر به بازار رفتید لیوان هم بخرید

2- لیوان نداریم، عیب ندارد توی چیز دیگرسی آب می خوریم

3-چرا برای خانه لیوان نمی خری؟

4-مرد باید عاقل باشد، وقتی دید لیوان نداریم خودش باید بخرد

و.....

که البته ده ها جمله زیباتر و زشت تر از اینها هم می توان به کار برد.ولی توصیه اسلام این است که خانم محترم جمله ای را که از همه زیباتر و مودبانه تر است بر زبان جاری کند تا متقابلا جوابی زیبا و نیکو بشنود.

و نیز شوهر هم برای دوختن دکمه لباسش می تواند بگوید:

خانم، نخ و سوزن را لطف کنید تا دکمه ام را بدوزم. در آنصورت خانم  محترم خواهد گفت: عزیزم لطف کنید ،من بدوزم، ولی اگر شوهر بگوید: زن! مگه کوری؟ دکمه افتاده ی لباس مرا نمی بینی؟ که متقابل جواب زیبایی نخواهد دریافت کرد.

اما اگر خواسته یکی از طرفین به دلایلی انجام نشد، باز هم نباید خشمگین شد و در کمال صبوری بگوید: "فکر کنم هنوز بازار نرفته اید" یا اینکه "مثل اینکه این روزها سرتان شلوغ است" و جملاتی بسی زیباتر که هر انسان خوش سلیقه ای می تواند آنها را بیان کند.

گاهی باید توجه داشت که ما در زندگی روزمره خود کلمات یا جملاتی را بیان می کنیم که ممکن است اثر آن تا مدتها بر دل طرف مقابل باقی بماند مانند اینکه زنی به شوهرش بگوید تو سوادت کم است اگر می دانستم با تو ازدواج نمی کردم یا مرد بگوید اگر میدانستم اندام مناسبی نداری شوهرت نمی شدم.

می دانید که این جملات باعث ایجاد دلسردی و افسردگی و در نتیجه دوری از یکدیگر و از بین رفتن محبت می شود.نخستین اثر این جملات تنفر و اتزجار است ، از بین رفتن صفا و صمیمیت است. مطمئنا هر کدام از زن و شوهر بعد از بیان آنها، سریغ پشیمان شده و خود را ملامت می کند . پس سعی کنیم نسنجیده سخن نگوییم و اگر طرف مقابلمان با ما اینگونه سخن گفت، سعه صدر داشته باشیم و نشنیده رد کنیم.

گاهی اوقات نیز زن و شوهر می توانند در مقابل تندی یکدیگر جوابی مهربانانه یا حتی مخلوط به طنز بدهند تا آتش خشم طرف را نیز خاموش کنند. برای مثال، زنی عصبانی شده و می گوید: " من از کار زیاد در خانه خسته شدم ، زانوهایم درد می کند، تو اصلا به فکر من نیستی، پس من هم به خانه پدرم میروم" شوهر در جواب بگوید : "شما که میدانید من بدون شما لحظه ای آرامش ندارم حالا مرا تنها می گذاری؟" یا مردی ناراحت می شود و می گوید: "من از دست تو سرم را به دیوار می زنم و یقه ام را پاره می کنم" که خانم زیرک می گوید: " نه عزیزم، سرت را به سر سخت من بزن که شوهرم را عصبانی میکنم و اما یقه، اول برو یک پیراهن کهنه بپوش تا زحمت دوختن آن به گردن من نیفتد! "

خلاصه اینکه با متانت و سعه صدر می توان میدان رزم را به حجله بزم تبدیل کرد و همسر عصبانی را با محبت خلع سلاح کرده که نتواند به خشونت خود ادامه دهد.

مهمتر از کلمات آهنگ و تن صداست که می تواند بسیار تأثیر گذار باشد.آهنگ نرم و ملایم ایجاد محبت می کند،چنانکه صدای کلفت و خشن ملال و نفرت می آورد. لب خندان و چهره شکفته و باز شنونده را جلب می کند چنانکه ترشرویی و اخم هنگام صحبت، مخاطب را دلسرد و افسرده می کند. و نیز گفتن کلمه چشم در برابر تقاضای همسر در ایجاد محبت معجزه می کند. اگر شما می ترسید از گفتن این جمله، خب آن را در ابتدا به طنز بگویید... .